مدرسه علمیه فاطمیه نظر آباد

احمد بن اسحاق می گوید: سپس گفتم ای مولای من بفرمایید: علت چیست که مردم نمی توانند امام برای خودشان برگزینند؟ فرمود: امام اصلاحگر یا فسادگر؟ عرضه داشتم: اصلاحگر.
فرمود: آیا امکان دارد که فاسدی را انتخاب کنند در حالی که ندانند که در اندیشه او چه می گذرد، فکر اصلاح دارد یا افساد؟ گفتم: آری. فرمود: همین است علت که با دلیل روشنی برای تو آن بیان می کنم که عقل تو آن را بپذیرد.
عرضه داشتم: بفرمایید. فرمود: بگو ببینم پیامبرانی که خداوند آنان را برگزیده، و کتابهای آسمانی بر ایشان نازل کرده، و آنان را با وحی و عصمت تأیید فرموده و پیشوایان امم بودند، از جمله عیسی و موسی با علم و اندیشه برجسته ای که داشتند امکان دارد منافقی را انتخاب کنند در حالی که گمان داشته باشندکه مؤمن است؟ گفتم: خیر. فرمود: پس حضرت موسی کلیم الله چگونه شد که با آن همه عقل و علم و نزول وحی بر او، هفتاد نفر از بزرگان قوم و وجوه لشکریانش کسانی که در ایمان و اخلاصشان تردید نداشت، ولی در واقع منافقین را انتخاب کرده بود. خداوند متعال می فرماید:«واختار موسی قومه سبعین رجلا لمیقاتنا»؛ و موسی هفتاد نفر از قوم خود را برای میقات ما برگزید.
ما که می بینیم شخصی که خداوند او را به نبوت برگزیده (موسی علیه السلام) به جای اصلح؛ افسد را انتخاب می کند می فهمیم که انتخاب کردن جایز نیست جز برای آنکه اسرار نهان و اندیشه های پنهان همه را می داند، و نیز می فهمیم که انتخاب مهاجرین و انصار ارزشی ندارد، بعد ار آنکه پیغمبران که می خواستند اهل صلاح را برگزینند، انتخاب آنان بر اهل فساد واقع شد.
برگرفته از جلد اول مکیال المکارم، تألیف مرحوم آیت الله محمدتقی موسوی اصفهانی،ص75